Piše Milan Rakovac
Fassendo Baldini, o "La Cucaracha"
(Pexels)
La glava de Baldini tanca balun zdolun po Monte Zaro i kanta La Kukarača, La Kukarača.
I ča pak pensa Edoardo-glava dokle se tombula zdolun po via Gramaticopolo i zadnji zdihi živlienja se cide ž nje? Tombula i tombula se kako balota glava, i ona je još Baldini,
ma ča pensa, ma ča pensa, ma ča pensa nikad niedan ne dozna.
I kad su raketali Banske dvore i tehnodvore televizije na Sljemenu i tulile širene i Zagreb biža u rifudžo; mi fassevo Baldini non savendo che sto fassendo Baldini.
La Cucaracha-cha-cha, La Cucaracha; ma ča ga je za jienu stvar? La kukarača-ča-ča, la kukarača-ča-ča; cantar, strucarsse e bailar? Aj ne!!!
Iera un zerto Edoardo Baldini Edi El Comandante de La Esquadrilla La Cucaracha de piloti volontarii fascisti en Espana, el mulo Edi dei riconi Polesani Baldini de la via Gramaticopolo numero quattro, suso verso Monte Zaro, che noi S’ciavi ghe vendevino i fraschini a i Baldini.
I, mi telefona Edi (ma no el Baldini, ma Edi amico mio de mi) ko san živ - tega martišnjaka devedesietiprvega lita, ki po Zagrebu se na ljude ka’j na diblje golube hita.
Mu rečen da san, pur san ga živ, i da ga lipo gledan kako nas mitraljaju: A! A baš lijepo, glumiš Baldinija i ti!
Edoardo Baldini Edi pilota al nove genaio millenovocentoquarantaquattro nel giacon nero de pele col foulard bianco de seda sul collo sul balconsin col canocial stava cucando i aeroplani ‘Mericani co ‘na sceggia de bomba ge ga taiado el colo suo de lui, de Baldini, e la testa sua de lui de Edi Baldini el comandante de la Cucaracha la stava bailando so per strada e cantando;
"Le donne non ci vogliono piu bene, perche portiam camicia nera, ci dicon che siamo da galera",
i cila Pula bi ti potle rekla kad biš se prčija, smerdon de un comunslavistatitino z crlenin šćepunon na Prvi Maja po Giardini mrež Tudeški e Repubblichini:
"fa, fa Baldini, moniga, fa Baldini ti, pur fa"!
I ča da ni jušto ta eroplan ča je ubija Baldinija kontraerea zadila i ala oni z Tinjana hi ćapati, iš kurac će banda na motočikletah nas priteći
i trk-trk-trk drugovi na noge, smo hi spasili svih piet,
i go-go-go svi čisti u bunker spod štierne "Luketinih", i ča ni potle lit i lit Merikan Leticiji posla u pismu zlatnu kadinu?! E, la Cucaracha-ča-ča, ma ča, Baldini je u dva kusa, tilo mu leži na baladuru, glava pak kako burela (ča su naši Talijani Auštrijaki kantali Talijon z Talije na Soči "con teste dei Taliani gioghemo le borele Vittorio Emanuele metemo per bolin"),
i se domišlja glava-Baldini piloti Istrijani ča su kako i uon mrtvi ustali, dok se kotrlja niz ulicu Gramaticopolo.
Sjeća se, sjeća Baldinijeva otkinuta glava che prima del fascista pilota Baldini iera el Parentin Mussolinijev zračni as Visintini, "Quando saremo a Spalato, ci pianterem la giostra;
diremo ai jugoslavi che siamo a casa nostra", e dopo; "La moglie del Negus ha fatto un figlio maschio. Appena aperti gli ochi, ha gridato: Viva il Fascio!", veselo piva tamo ma nebu Visintini,
ma jeroplan su mu Neguši zadili i Porečana nan ubili, u Bišiniji je usta - črvi sve deblji, uon sve tanji; pak zajno za njin pod zemlju u Španji još dva nan Istrijana pilota Triještina komuništa
ča lako da hi je z neba vrga doli i posla na nebo jopet gori jušto Puležan Baldini pilota fašišta:
Križaj - Slovenec, Kraševec, in Talijan Triestin - Viesoli, "o comunisti, a la riscossa, bandiera rossa, bandiera rossa".
Iberija i Etiopija miljardevestotridesetišiestega lita, Balkan i Bosna potle šezdesiet lit,
tako da sad ča, i ča potle, kad te to ki pita? E ćapa qua el quinto pilota Istrijan Grubeša Hrvat
na hrvacken sudu ki da je na suoju jugoslaviensku i hrvacku Riku rakete hita:
"Imam svjedoke, nisam dijete, nisam ispalio ni jedne rakete!"
E alora, poslušajte me ko ćete: E alora - femo Baldini tutti quanti! Sui nostri balconssini gottico fiorito, ossia gottico turco. Xe morto Cecco Bepi, xe morto Vittorio Emanuele, Benito, Negus,
Visintini, Baldini, Križaj, Viesoli, xe morto per fin Bepo Tito;
i donke ča ćeš, moniga, nego na baladuru kantati carmina ridicularia histriana,
la kukaračačača, la kukarača, ma ča ma ča ma ča, vrag-mi-sriću-požera, la kukarača, la kukarača:
ma ča ma ča ma ča, ter bolje-nis-ni-merita...
Jer nije kukarača tek onaj frivolni ples što gali i pali, i nije kukarača eskadrila nad Madridom;
jedan naš ežule mi je ben špjega ča san ga to ja i mi svi čisti i ča ga je to La Cucaracha;
i vuona ga je bakul del America Latina, žohar, gaštapan.
E andale hombre, ariba ariba ariba la cucaracha, mira, mira como se mueve el žohar,
se činieći da ga je ki zna ča i chi sa cossa, bailando y canatando "La Cucaracha",
ma je samo bakul, bacolo nero, žohar i gaštapan pod gospuojskin postuolon speštan.
*Nastavak u sljedećem broju
